چین به سقف ظرفیت نزدیک شده، اما تولید آلومینیوم همچنان رکورد می‌زند

تولید آلومینیوم اولیه چین در سه‌ماهه سوم ۲۰۲۶ به بالاترین سطح تاریخ رسید و بار دیگر بحث درباره سقف ۴۵ میلیون تنی ظرفیت ذوب این کشور را زنده کرد.

طبق آمار رسمی اداره ملی آمار چین، این کشور در سپتامبر ۳.۹۱ میلیون تن آلومینیوم اولیه تولید کرد؛ ۳.۱ درصد بیشتر از سپتامبر سال قبل. مجموع تولید ژانویه تا سپتامبر نیز به ۳۵.۰۳ میلیون تن رسید که ۳.۸ درصد رشد سالانه نشان می‌دهد.

محاسبات Reuters نشان می‌دهد تولید سه‌ماهه سوم به رکورد ۱۱.۸۴ میلیون تن رسیده است؛ ۲.۲ درصد بیشتر از سال قبل و ۰.۵ درصد بیشتر از سه‌ماهه دوم.

سقف ۴۵ میلیون تن، سقف تولید نیست

در تفسیر این داده یک نکته بسیار مهم وجود دارد. محدودیت ۴۵ میلیون تنی چین عمدتاً یک سقف ظرفیت اسمی ذوب است، نه یک ممنوعیت ساده برای اینکه خروجی واقعی سالانه از ۴۵ میلیون تن عبور کند.

این سیاست از سال ۲۰۱۷ برای جلوگیری از توسعه کنترل‌نشده ظرفیت، مصرف بالای برق و آلودگی برقرار شده است. پروژه جدید معمولاً باید با حذف یا انتقال ظرفیت موجود همراه باشد.

بااین‌حال، بهبود فناوری، افزایش شدت جریان، کاهش توقفات و بهینه‌سازی عملیات می‌تواند موجب شود کارخانه از ظرفیت اسمی خود بهره‌برداری بیشتری داشته باشد. Reuters گزارش کرده که نرخ فعلی تولید چین در صورت سالانه‌شدن معادل حدود ۴۶.۷ میلیون تن خواهد بود.

بنابراین مشاهده تولید بالاتر از عدد ۴۵ میلیون تن الزاماً به معنای اضافه‌شدن همان مقدار ظرفیت غیرمجاز نیست.

چرا کوره های ذوب در حداکثر توان فعالیت می‌کنند؟

اختلال تولید در خاورمیانه طی ۲۰۲۶ قیمت آلومینیوم و پریمیوم‌های منطقه‌ای را بالا برد و هم‌زمان هزینه برخی مواد اولیه در چین شرایط مناسبی برای ذوبخانه‌ها ایجاد کرد. Reuters رشد حاشیه سود را یکی از عوامل اصلی حفظ نرخ بالای بهره‌برداری معرفی کرده است.

تولید ماهانه در اوت به رکورد ۳.۹۸ میلیون تن رسیده بود. اگرچه خروجی سپتامبر کمی پایین‌تر بود، تولید متوسط روزانه طبق محاسبات Reuters از حدود ۱۲۸٬۴۰۰ تن در اوت به نزدیک ۱۳۰٬۳۰۰ تن در روز در سپتامبر افزایش یافت.

این داده نشان می‌دهد افت عدد ماهانه بیشتر تحت تأثیر تعداد روزهای ماه بوده و نرخ واقعی فعالیت ذوبخانه‌ها همچنان بسیار بالاست.

اثر سقف داخلی؛ سرمایه چین به خارج می‌رود

محدودیت ظرفیت در داخل چین اثر دیگری نیز ایجاد کرده است: سرمایه‌گذاری تولیدکنندگان چینی در خارج از کشور.

Reuters در تحلیل جداگانه‌ای گزارش کرده که شرکت‌های چینی در اندونزی، قزاقستان و حتی آنگولا در حال توسعه پروژه‌های جدید هستند. اندونزی به دلیل وجود خوشه‌های صنعتی، مواد اولیه و زیرساخت‌های شکل‌گرفته به یکی از مهم‌ترین مقصدها تبدیل شده است.

به این ترتیب، سقف داخلی الزاماً رشد نفوذ چین در صنعت جهانی آلومینیوم را متوقف نکرده؛ بخشی از رشد را به خارج از مرزهای چین منتقل کرده است.

آیا رشد تولید ادامه خواهد داشت؟

در کوتاه‌مدت، حاشیه سود و تقاضای صادراتی می‌تواند ذوبخانه‌های چین را در نرخ بهره‌برداری بالا نگه دارد. اما فضای رشد داخلی از طریق احداث ظرفیت کاملاً جدید بسیار محدودتر از گذشته شده است.

در همین حال، ضعف بخش املاک چین و رشد نه‌چندان سریع تقاضای سنتی داخلی می‌تواند مانعی برای جذب دائمی تمام این تولید باشد.

بنابراین چین با دو مسیر روبه‌رو است: افزایش بهره‌وری ظرفیت فعلی و افزایش حضور خارجی در پروژه‌های جدید.

اثر بر بازار جهانی

چین بیش از هر کشور دیگری می‌تواند شوک‌های عرضه جهانی را تعدیل کند. افزایش تولید و صادرات محصولات آلومینیومی این کشور در سال ۲۰۲۶ بخشی از کاهش عرضه ناشی از اختلال خاورمیانه را جبران کرده است.

اما همین توان تولید یک سقف ساختاری دارد. اگر مصرف جهانی سریع‌تر رشد کند یا شوک عرضه دیگری رخ دهد، چین دیگر مانند دهه گذشته امکان افزودن چند میلیون تن ظرفیت جدید داخلی در مدت کوتاه را ندارد.

این محدودیت یکی از متغیرهای اساسی قیمت آلومینیوم در سال‌های آینده خواهد بود.