پالایشگاه‌های آلومینا بدون نقشه انرژی دوام نمی‌آورند

به گزارش اتاق خبر ایراک، یکی از حساس‌ترین نقاط زنجیره آلومینیوم در پالایشگاه آلومینا پنهان است؛ جایی که کمبود گاز یا افزایش هزینه بخار می‌تواند تولید فلز را پیش از رسیدن مواد اولیه به سالن احیا مختل کند.
شرکت Woodside Energy قراردادی برای تأمین گاز پالایشگاه‌های آلومینای Alcoa در استرالیای غربی امضا کرده است. این قرارداد از سال ۲۰۲۷ تا ۲۰۳۰ اجرا می‌شود و طبق گزارش صنعتی منتشرشده، مجموعاً ۳۱.۱ پتاژول گاز را پوشش می‌دهد. Alcoa اعلام کرده است هم‌زمان برای تأمین انرژی پس از سال ۲۰۳۰ و ادغام منابع تجدیدپذیر در سبد انرژی خود برنامه‌ریزی می‌کند.

فرآیند بایر برای هضم بوکسیت، تبخیر، رسوب‌دهی و کلسیناسیون به انرژی حرارتی پایدار نیاز دارد. برخلاف سالن احیا که عمدتاً به برق وابسته است، کاهش انتشار پالایشگاه آلومینا مستلزم تغییر در تولید بخار، بازیابی حرارت، برق‌رسانی تجهیزات حرارتی و استفاده از سوخت‌های کم‌کربن است.

قرارداد Alcoa را می‌توان یک راه‌حل انتقالی دانست: گاز طبیعی در کوتاه‌مدت امنیت تولید را افزایش می‌دهد، اما قراردادهای بلندمدت سوخت فسیلی ممکن است با افزایش قیمت کربن و الزامات بازارهای کم‌کربن به ریسک تبدیل شوند. پالایشگاهی که فقط امنیت انرژی امروز را ببیند و برای شدت انرژی و کربن فردا برنامه نداشته باشد، بخشی از رقابت‌پذیری خود را از دست خواهد داد.

این مسئله برای ایران نیز مستقیم و ملموس است. ناپایداری گاز و برق می‌تواند از معدن و پالایش آلومینا تا ذوب و تولید بیلت آلومینیوم اثر زنجیره‌ای ایجاد کند.